Informo pri la inundo kaj la sekvoj por la eldonejo KAVA-PECH ... kaj peto

 Kun koramikaj salutoj al ĉiuj,Petro
 
 Telefone mi eksciis de filino jam en Brazilo, ke en miaj eldoneja
 stokejo kaj ekspedejo kaj en garaĝo estis akvo en la alto pli ol 2
 metroj, sed ankaŭ, ke ŝi sukcesis savi la aŭtomobilon kaj veturigi
 ĝin al sekura loko kaj savis ankaŭ komputilon kun la presilo el la
 ekspedejo, kaj eĉ parteton de libroj. Sed la inundo iris tiom rapide,
 ke plejparto de la libroj, libra tranĉmaŝino kaj multaj aliaj
 ekipaĵoj restis sub akvo.
 
 Post mia reveno de Brazilo la akvo ne plu estis tie, mi kun kelkaj
 amikoj, kiuj sindone helpis al mi tuj komencis forĵeti ĉion. Mankis
 elektra energio, telefono, sed precipe akvo, kiu mankas eĉ hodiaŭ la
 22-an de aŭgusto, dum mi skribas ĉi tiujn liniojn. La akvo en la
 putoj estas infektita, do oni ne allasas ĝin eniri la akvokondukan
 sistemon kaj ĉiam kiam mi ekaŭdas la signalon, mi kuras kun aliaj
 loĝantoj por ekhavi akvon de la suraŭtomobila akvujo. Tamen, la
 elektra energio jam estas kaj ekde hieraŭ jam funkcias unu de miaj
 telefonaj linioj.
 
 La stokejon mi ne havis asekuritan, vere neniu eĉ en la sonĝo povis
 imagi, ke la akvo transiros altan barilon kaj la ŝtelistoj ja ne
 interesiĝas pri stokejoj de libroj. La valoro de la libroj, kiujn mi
 devis forĵeti, estas proksimume 50000 EUR, de tio pli ol triono
 libroj en Esperanto aŭ por Esperanto(lerniloj, vortaroj).
 
 Mi ne nomas tion katastrofo, ĉar la vivo jam instruis min, ke estas
 pli altaj valoroj en la vivo ol posedi ion. Kaj kompare kun aliaj,
 kiuj estis pli trafitaj, mi havas sekan loĝejon kaj savitajn multajn
 teknikajn ekipaĵojn. Do - mi akceptas, kion ne eblas ŝanĝi, same
 kiel mi devis akcepti pli dolorigajn perdojn, ekzemple morton de mia
 28-jara kaj komplete sana bofilo, kiu postlasis mian filinon kun
 kvarmonata bebo (imposto de aŭtomobilismo) kaj sekve forpason de mia
 edzino Stanjo pro rapida kancero. Mi ne plu okupiĝas pri "kio povus
 esti, se ...", sed rigardas la estontecon, kiun mi ne vidas komplete
 nigra.
 
 Danke al Dio mi ne plu havas iujn ŝuldojn, kiujn mi devus repagi,
 krome mi havas iom da ŝparita monrezervo por ne devi rezigni pri mia
 firmao kaj povi rekomenci ankaŭ kun la eldonejo. Eĉ restas savitaj
 stok-partoj de tri bone vendeblaj libroj, Novaĵoj en ortografio (en
 la ĉeĥa), Slovaka-ĉeĥa kaj ĉeĥa-slovaka vortaro de malsimilaj
 vortoj kaj Gramatiko de Esperanto. Krome mi jam reaĉetis kelkajn
 ekzemplerojn de miaj libroj de Ĉeĥa Esperanto-Asocio por povi
 plenumi eventualajn mendojn. Tamen, bedaŭrinde komplete malaperis
 lernolibroj de Esperanto kaj vortaroj, ĉiu Esperanto-beletro
 inkluzive la novaĵojn “La skandalo pro Jozefo”, Rakontoj ne nur ŝercaj
 kaj “Les bases de l'espéranto”, kiujn mi prezentis unuan fojon dum la
 ĉijara UK,  kaj ĉiuj fakaj libroj en Esperanto.
 
 Feliĉe malfruiĝis tri planitaj eldonaĵoj, Kantolibro honore al
 Stanjo, Ilustrita frazeologio de la aŭtora duopo Sabine Fiedler kaj
 Pavel Rak kaj Kompleksia medicino kaj akupunkturo Sa-am de Puramo
 Chong. Se ili estus jam produktitaj, ankaŭ ili estus malaperintaj
 komplete.
 
 Kiel skribite pli supre, restis al mi iom da ŝparita mono, kiun mi
 dediĉos al reeldono de kelkaj libroj en la ĉeĥa por resti en
 subkonscio de ĉeĥaj librovendistoj kiel eldonisto. Sed apenaŭ
 restos nun mono por realigi miajn eldonejajn planojn rilate Esperanton
 (krom la verko de Puramo Chong, kies eldonon li mem afable komplete
 financos), ne rigardante al nepre bezonata noveldono de la verkoj jam
 eldonitaj, kiuj tamen malaperis sen povi atingi legantojn. Forŝovi
 por longa tempo mi devos du ĉefajn verkegojn de la ĉeĥa klasika
 literaturo, jam ankaŭ preskaŭ prespretajn: “La bravan soldaton Ŝvejk”
 de J. Hasek kun ilustraĵoj de J. Lada kaj Malnovajn ĉeĥajn mitojn
 de A. Jirasek kun ilustraĵoj de M. Ales. Kaj komplete mi rezignas pri
 finskribo kaj eldono de mia verko pri Japanio kun koloraj fotoj, pro
 kiu mi planis ankoraŭfoje viziti Japanion ĉivintre por kompletigi
 miajn fotografaĵojn faritajn pli frue kaj konsulti la tekstojn. Tio
 nun restas komplete nereala, sed eble mi povos reveni al tiu projekto
 post iom da jaroj.
 
 Por povi realigi almenaŭ ion de la eldonejaj planoj de mia eldonejo
 KAVA-PECH mi aŭdacas turni min al vi, kelkaj miaj amikoj, pri kiuj mi
 esperas, ke ili ŝatas Esperanto-literaturon kaj pretos helpi savi
 Esperanto-eldonejon KAVA-PECH. Kredu, ke eĉ la plej modesta monrimedo
 helpos.
 
 Al ĉiuj, kiuj afable helpos restarigi mian eldonejon, mi jam
 anticipe dankas. Estas klare, ke mi esprimos sian dankon ankaŭ
 poste, inter alie ĉiuj donacantoj ricevos la sciigon, kiom da mono
 kolektiĝis, kiu donacis (krom se iu deziros resti anonima) por apero
 de kiuj libroj ilia mono estis uzita (estos nur por la libroj en
 Esperanto aŭ pri Esperanto!).
 
 Do, se iu de vi ŝatus kaj povas kontribui (mi vere ne atendas
 grandajn donacojn kaj danke akceptos ankaŭ malgrandajn sumetojn),
 eblas plej simple pere de mia konto pchr-s ĉe UEA, eventuale ni
 interkonsentos pri alia eblo, ke ni ne nutru bankojn per internaciaj
 ĝiroj (ĉe malgrandaj sumoj ili povas eĉ superi la sendatan kvanton
 da mono).
 
 Kun amikaj salutoj samideane, 

 Petro  


 

Zurück zur Startseite von “BELO-INFO”  - Reen al la komencpaĝo de „BELO-INFO“